Salı, Ekim 17, 2006 - Ben nereye aitim...
Dun aksamdan dileklerimi hazirladim ve guzel guzel dua etmeye basladim ve bugun de devam ettim.Mumkun oldugunca pozitif olmaya calistim ancak esyalarimin tum soz vermelerine ragmen bayramdan sonra gelecegini ogrendigimde ve evimde oturan arkadasin binlerce kez uyarilmasina ragmen hala cikmadigini ogrenince gucum , sevkim dustu.Ne kadar kendime "herseyde bir hayir vardir , bir ay sonra evinin bahcesinde kahvalti ediyor olacaksin" diye telkin etmeye calissam da moralimin bozuklugunu atlatamadim.
Bugun Martin'le (yeni patron'um) Q4 icin hedef belirledik ama Martin'de benim gibi hafif hiperaktif ve dikkat daginikligi olan biri oldugu icin toplantida hedef belirleme sirasinda esiyle Amerika'da nasil tanistigindan tutunda, isten nasil atildigina kadar tum herseyi konustuk.Hayatta borclu olmaktan cok haz etmem, beni taniyanlar bilir ortak hesap odemelerinde bile fazla vermeye calisirim ve simdi Martin'e kocaman bir "minnet" borclu oldugumu hissediyorum cunku ise basladigimda bu yana sadece tasinmamla ilgili seylerle ugrasiyorum ise dogru durust konsantre olamiyorum ama o bunu dogal karsiliyor.
Butun bu olaylar olurken , bir suru guzel olayda yasiyorum.Burada emlakcilardan herkes yaka silkmis bir suru katakulle yaptklari icin , ama benim sansima super bir Paki dustu.Ne dersem yapiyor, bahceyi soyle yapalim "olur" , evi su renge boyayalim "olur" , elektrik suyu sen actir" olur"...Normalde benden emlakci parasi almayacakti ama bu kadar yardiminin karsiliginda Turk comertligini gosterdim:)
Ev sahibimse yine Paki...hehehee Ataturk'un akademiden mezun olduktan sonra kivrik biyikli hali ile cektirdigi bir fotografi vardir ya , iste onun biraz toplu hali:)O da Springsde oturuyormus ve "ne sorunun olursa beni ara" dedi.
Ara ara sorunlar ciksada bugun saat 17:00 civari kafama koydugum gibi , isyerinin yakinindaki (DELL binasinin yakini) yapay bir golun ve yemyesil bahcenin oldugu parka gittim.Bir banka oturdum , gozlerimi kapattim ...su sesi , kuslar , hafif hafif esen iliman ruzgar...Iyi geldi gercekten...Burada oldugum icin gercekten cok mutlu oldugumu dusundum.Ne eski evimi, ne ofisi ozledigimi farkettim.Evet ablami , Omer'i , Zeynep'i cooook ozledim ama bana kalan zamanlarda burada olmayi yegledigimi farkettim...Ne garip; insanin ait oldugu yer ne kadar goreceli...Ait oldugumuz yer sadece mutlu oldugumuz yer mi...
|
