Salı, Kasım 21, 2006 - Milano'da siim siim yagmur yagiyor....
Bugun Milano’dayim…Arada 3 saat zaman farki oldugu icin sabah 8 gibi bindigim ucakla7 saat suren ucak yolculuguna ragmen 12 :30 gibi Milano’da oldum.Havaalanindan cikinca , kisi ozlemedigimi hatirladim.Gri , yagdi yagacak bir hava var disarda.Otele giderken camdan disariyi segrettim , kisin ozelliklerini tasiyan tum sokaklara burada kimler yasiyor acaba diye yaban yaban baktim.
Otel odasinda hem cok bunalmayayim hemde sadece Dubai ve Ingiltere’de kullanilan uc bacakli prizime degistirici almak icin Duoma’ya indim rayli sistemle...Ama geldigim andan beri icime sinen ve dakika dakika artan huzunden kurtulamadim.Offf gri bir hava , siim siiim yagan yagmur (bunu konusurken cok kullanirim ama hic yazmamistim , yani ahmak islatan yagmur ).Bir anda kendimi cok yanliz hissettim.Benim coooook yanliz hissettigim zamanlardaki , kapinin esigine oturup annesini bekleyen cocuk duygusu tekrar geldi….
Kendimi mutlu etmek icin ic camasiri dukkanlarina girdim , ki normal zamanda ic camasiri dukkanlari beni cok mutlu eder ama bu sefer hic birini begenmedim.Bir kac tanesini kasaya kadar goturdum ama sonra icime sinmedigi icin geri biraktim…En son , yagmurlu gunlerde hep hayali kurulan yumusak battaniye ve demli cay ikilisine uygun , yumusak penye camasirlar aldim…
Bu gunlerde gececek biliyorum ama bugun ben annemin yaninda olmak istiyorum….
| 