Pazartesi, Eylül 4, 2006 - O An...
26 yilimi Ankara'da gecirdim ve 2001 yilinda Istanbul'a tasindim.O gunden sonra da Ankara'ya yilda en fazla bir gider oldum.(Hatta Yasemin diye Bursa'li bir arkadasim "ben senden fazla Ankara'ya gittim diye dalga gecer benimle ...)
Gecen sefer kuzenlerimden Hakan'nin dugunu icin gitmistim, bu sefer de Gokhan'nin dugunu icin; hem de annem ve babamin 40.evlilik yil donumune gittim.
Dubai'ye gidecegim ortaya ciktigindan beri heryere, herkese iki kez bakar, iki kez sarilir oldum...Garip bir duygu..."Bir daha ne zaman gorurum kimbilir..." duygusu...bir de zamanla anliyorsun ki sadece "o ana" hakimsin , bir daha o ani yasamak mumkun degil...
Ilk genclik yillarimin gectigi annemlerin evine gidince , kapiya , pencereye , dolaplara, pencereden gorunen manzaraya daha dikkatli baktim...hafizama kazidim her goruntuyu...annemin yumusacik yanagini daha bir hissederek optum, babamin "gel kiz bir sohbet edelim "demesine kalmadan, "hadi bir cay icelim sohbet edelim" dedim...ve en son beni Istanbul'a ugurlarken babamin bana el saglayisini ve gozlerini magrurca benden kacirisini gorup biraktim kendimi....Suzuldu yaslar gozumden...
Vedalastim, helallestim herkesle icimden...
Ve iste o guzel anlarin fotograflari...
Gokhan'nin dugununden bir fotograf....annem ve babam...
Iste 40 yilini ayni yastikta geciren cift , herseye ragmen 40 yil once verdikleri sozu yineliyorlar..."Iyi gunde kotu gunde..."
Halamlarin 30 yil olmus...Duvak halama cok yakismis degil mi...Enistem de filinta ...
Tesekkur zamani ...dileklerin hepsi ayni...darisi senin basina...DARISI DILEYEN HERKESIN BASINA...
| 