Pazar, Temmuz 23, 2006 - Var mi aile gibisi...
Bunalmis oldugum bu haftanin sonunu gercekten iple cektim...Ve Cuma aksami saat 5 oldugunda kucuk kirmizi bavulumu kaptigim gibi Eminonu otobusune oradan tramvayla Aksaray'a ve en son Yenikoy'e varip deniz otobusune bindim...Huuppp 1,5 saatte Mudanya'dayim...Enistem beni evladini karsilar gibi sicacik karsiladi.Hemen cantami elimden alip eve goturdu.Halam butun gun yemek yapmis ;6 cesit Zeytin yagli (Barbunya, zeytinyagli bamya,bezelye, mercimek koftesi, borulce, bulgurlu kofte) ve iki sicak yemekle karsiladi beni...
"Anne yemeklerini ozlemissindir diye hep ev yemegi yaptim "dedi....Uyyy yerim ben onu... Iki evladinin da 10 yasindan beri yatili okullarda ve sonra da Amerika'da okumasi sebebiyle hep bir evlat ozlemi oldu Enistem ve Halam'in...Simdi ben onlarin evladi gibiyim...Biraz yasiminda onlara yakin olmasi sebeiyle hem evladi hem arkadaslariyim...
Cuma aksamindan basladik sohbete...ama ne sohbetler...hani konu konuyu aciyor denir ya...orda oraya ordan oraya...en sevdigim sey...bir yanda yemeklerle bezeli sofra, bir yandan sohbet...
Bir ara hadi Tirilye'ye gidelim dedik...Aksam uzeri "Melekler Adasi "dizisinin cekildigi Tirilye'ye gittik.Kucuk bir sahil koyu:)Seker ev'de bir kahve icip , ekolojik urun satan bir yerden "anne recelleri" alip eve donduk...Mudanya'dan aldigimiz baliklarimizi yedik...Yine muhabbet, yine keyif...
Bu hafta uzerimde tasidigim butun olumsuzluklari denize, ruzgara teslim edip kus gibi eve dondum...
NEYSE!Uzun lafin kisasi buyrun guzel bir haftasonundan manzaralar...





|